ذخيره انرژي الكتريكي به فرايند فني تبديل انرژي الكتريكي به اشكال ديگر اطلاق مي شود تا در صورت نياز بتوان آن را دوباره به انرژي الكتريكي تبديل كرد. ذخیره انرژی الکتریکی می تواند به تعادل عدم تعادل عرضه و تقاضا در شبکه برق کمک کند، پایداری شبکه را بهبود بخشد و منابع انرژی پشتیبان را فراهم کند. انواع اصلی فناوری های ذخیره انرژی الکتریکی عبارتند از:
1. سیستم ذخیره انرژی باتری لیتیوم یونی: با استفاده از باتری های لیتیوم یون برای ذخیره انرژی الکتریکی، به طور گسترده در زمینه هایی مانند ذخیره سازی انرژی خانگی، وسایل نقلیه الکتریکی، کاربردهای تجاری و صنعتی استفاده می شود.
2. سیستم ذخیره انرژی باتری سرب اسید: باتری های سرب اسیدی سنتی به طور گسترده در منابع برق پشتیبان و سیستم های UPS با هزینه های نسبتا پایین استفاده می شوند.
3. سیستم ذخیره انرژی باتری سولفور سدیم: باتری متشکل از سدیم و گوگرد، با چگالی انرژی بالا و عمر چرخه طولانی، در نیروگاه های ذخیره انرژی و یکپارچه سازی انرژی های تجدید پذیر استفاده می شود.
4. سیستم ذخیره انرژی ابرخازن: ابرخازن ها دارای چگالی توان بالا، ویژگی های شارژ و تخلیه سریع هستند و برای کاربردهایی مانند تنظیم توان گذرا و پاسخ فرکانسی مناسب هستند.
5. نیروگاه ذخیره سازی پمپ شده: با استفاده از الکتریسیته در ساعات اوج بار کم، آب به مخزن در سطح بالاتر پمپ می شود و سپس در ساعات اوج مصرف برای به حرکت درآوردن یک ژنراتور توربین برای تولید برق آزاد می شود.
6. سیستم ذخیره سازی انرژی هوای فشرده: با استفاده از الکتریسیته در ساعات اوج مصرف کم، هوای فشرده در تاسیسات ذخیره سازی گاز ذخیره می شود که در ساعات اوج مصرف هوا را آزاد می کند و یک ژنراتور توربین را برای تولید برق به حرکت در می آورد.
7. سیستم ذخیره انرژی پیل سوختی: استفاده از واکنش های شیمیایی بین هیدروژن و اکسیژن برای تولید الکتریسیته، مناسب برای منابع انرژی پشتیبان طولانی مدت و کاربردهای ریزشبکه.
این نوع فناوری ها هر کدام دارای مزایای خاص و سناریوهای قابل اجرا هستند که می توانند نیازهای مختلف ذخیره سازی برق را برآورده کنند. با ادغام در مقیاس بزرگ انرژی های تجدیدپذیر و توسعه هوشمند سیستم های قدرت، فناوری ذخیره انرژی نقش مهمی ایفا خواهد کرد.